Kinderen en puppy’s

Wist u dat: Het leervermogen van jonge kinderen veel gelijkenissen heeft met hoe puppy’s leren?

Dubbel opvoeden: Het is niet altijd makkelijk om zowel jonge kinderen als jonge honden tegelijkertijd op te voeden. Toch is dit noodzakelijk om te zorgen dat u een veilige leefomgeving kunt bieden voor beiden. Er zijn tal van lijstjes te vinden op het internet wat een kind of hond allemaal niet mogen doen, en veel daarvan is ook zeker waar! Dat vraag dan ook veel managen. Dan nu de vraag, wat mag er eigenlijk wel?
Eigenlijk ontzettend veel.

Binding: Alles draait om binding. Zowel van de pup naar het kind als andersom. Dus als eerste moeten we een situatie neerzetten waarbij het voor beiden mogelijk is om een goede sociale band op te bouwen. Naarmate deze band sterker wordt kunnen ze ook meer verdragen van elkaar. Er kunnen wat spreekwoordelijke potjes gebroken worden.
Dit is belangrijk omdat ze beiden nog in een fase zitten waarin ze extreem gevoelig zijn voor een trauma. Bij een trauma denken we bijna altijd aan iets dat expres gebeurt of iets extreems. Dit is een misvatting, een trauma zit in een klein hoekje. Het valt en staat bij hoe het ervaren is.

Bijvoorbeeld: Een kind speelt met de pup en in hun enthousiasme wordt het spel steeds een beetje ruiger, het kind moet plotseling plassen. Springt op en rent naar de wc. Pup denkt dat we het spelletje veranderen en nu tikkertje gaan spelen en rent het jongetje achterna, loopt voor de voeten van het kind en het kindje valt.
Kan gebeuren dikke kus erop en het is weer over. Maar het zou ook kunnen dat het kind door deze ervaring al het vertrouwen in de hond heeft verloren en denkt dat de hond dit expres heeft gedaan met als gevolg: een beginnende angst voor honden. Waardoor het maanden kan duren voor het vertrouwen weer is hersteld en in sommige gevallen kun je het niet meer herstellen.
In het bovenstaande voorbeeld zien we het vanuit het perspectief van het kind maar als we naar die van een jonge hond kijken kan er hetzelfde gebeuren.

Stel:
Een kind speelt met de pup en in hun enthousiasme wordt het spel steeds een beetje ruiger, kind moet plotseling plassen. Springt op en rent naar de wc. Pup denkt dat we het spelletje veranderen en nu tikkertje gaan spelen. Hij rent het jongetje achterna, loopt voor de voeten van het kind en het kindje valt.
Kan gebeuren, dikke kus erop en het is weer over. Maar het zou ook kunnen dat de jonge hond door deze ervaring al het vertrouwen in het kind heeft verloren en denkt dat het kind hem expres onderste boven liep met als gevolg een beginnende angst voor kinderen. Waardoor het maanden kan duren voor het vertrouwen weer wordt hersteld en in sommige gevallen kun je het niet meer herstellen.

Zo snel zou het kunnen gebeuren en daarom is het belangrijk om duidelijk voor ogen te hebben wat de kinderen wel en niet met de jonge hond mogen doen, maar ook wat de u van de hond verwacht want alleen op die manier kunt u beiden iets aanleren. Veel daarvan heeft te maken met de zelfbeheersing van beiden.
In eerste instantie is het belangrijk dat de hond leert de lichaamstaal van een hond te lezen. Zodat ze kunnen herkennen wanneer de jonge hond zich wel prettig voelt of niet prettig voelt. Dat zelfde moet de hond natuurlijk leren. Als er een situatie ontstaat waarbij het kind zich niet prettig voelt is het aan u om die situatie te veranderen. Haal de hond weg bij het kind en probeer het later opnieuw. Dan leert de jonge hond dat de situatie stopt als hij te wild doet.